Nok ein gong eit utruleg viktig og interessant tema for alle, ikkje berre lærarar. Teorien som er i pemsum tykkjer eg er svært relevant og spanande. Dei to øktene me har hatt fram til no har vore prega av litt forvirring og mangelfull organisering. Likevel har det vore lærerikt nytte andre arbeidsmetodar enn vanleg. Eg tykkjer det er positivt å få prøve ut ulike arbeidsmetodar, sjølv om ikkje alt er like vellukka. Eg har i alle fall merka meg nokre av fellene som er mogelege å gå i. Sjølv om eg heilt sikkert vil ende opp i nokre sjølv, er det bra å få ei viss forståing om kva som kan gå galt.
Nyredigert 07.04.2008
Nye tankar har dukka opp hjå unge Hjortland utover våren. I praksis har eg fått sett og opplevd både motiverte og umotiverte elevar. Det har gjort meg meir nyfiken på motivasjon, og dei tankane vil eg prøve å gje uttrykk for no.
I løpet av dei siste praksisvekene opplevde me mellom anna elevar som ikkje såg relevansen i faga, elevar med angst for å mislukkast samt sprikande forventningar mellom elevar og lærar/undervisningsplan. Eg fekk òg kjenne på kroppen kor vanskeleg det var å motivere elevar som hadde "dratt ned rullegardina". Tilbake på HSH tok eg meg tid til å studere emne motivasjon grundigare. Sjølv om eg var kjend med dei ulike formene for motivasjon, var det godt å repetere dei.
Som idretts- og fjellsportsmenneske er eg godt kjend med prestasjonsmotivasjon - har kjend det på kroppen sjølv og sett andre som har ei slik kjensle. Mi erfaring seier at den kjensla ofte kjem når ein står i pressa situasjonar, og særleg dersom di avgjerd/prestasjon påverkar andre. Ved å sjå oss sjølve er det jo nettopp det me som framtidige lærarar skal gjera - ta avgjerder som påverkar andre liv.
Mazlov sitt behovshierarki er òg mykje kjent stoff. Grunnleggjande behov vil vera ein stor motivasjonsfaktor og på sin måte appelere til handling og aktivitet. Eg tykkjer det er lett å kjenne seg igjen i dei ulike stadia, noko eg trur alle gjer - frå tid til anna.
Dei to teoriane eg likevel meiner passar best er utforma av John Dewey og Albert Bandura. Eg støttar Dewey sin tanke om at aktivitet der deltakarane kan bestemme føresetnadane sjølve skapar lyst til å delta. Lysta til å delta er eit svært godt utgangspunkt for meistring, som eg meiner er den viktegaste motivasjonsfaktoren. Her kjem Albert Bandura sin Self-Efficacy inn i bilete. Denne teorien legg til grunn fire kjelder for motivasjon:
- eiga meistring - en sterkaste og viktegaste faktoren som gjev tru på eigne dugleikar
- å sjå andre, lik deg sjølv, lukkast - skapar motivasjon og tru på eigne dugleikar
- verbal overtaling - viktige personar for deg motiverer ved å ytre tru på dine dugleikar
- indre stemme/"val" av utfordring - kroppen sin ubevisste reasjon på utfordringar ("dette klarer eg"/"klarer ikkje"). Denne kan samanliknast med Vygotskij si proksimale utviklingssone. Utfordringar innanfor sona vil kroppen reagere på med "dette klarer eg" mens utfordringar utanfor sone vil gjere kroppen mindre motivert.
Ved å bruke desse teoriane/tankane bevisst, håpar eg å verta ein flinkare motivator for både framtidige elevar og andre menneske eg skal ha kontakt med.
tirsdag 5. februar 2008
Born og nye medier - ei slags oppsummering
Hei!
Dette temaet har strekt seg over ein periode på 3 førelesingar samt punktpaksis.
- Nettvett og åndsverkslova
- Vertøyutprøving
- Planlegging og gjennomføring av punktpraksis
Eg har blogga om dei første to tema tidlegare. Eg vil derfor byrje med punktpraksisen i dette innlegget.
Som LK06 klart og tydeleg seier, skal digitale verkty nyttast i alle fag på skulen. Eg var derfor ganske spent på kva både planlegging og gjennomføring av punktpraksis ville vise. I samråd med øvingslærarar på Langeland var me einige om å nytte punktpraksisen til å lage/redigere film. Seinare på våren kunne elevane nytte den lærdommen dei fekk om filmredigering i andre prosjekt/samanhengar. Me ordna derfor med klipp klare for redigering, samt lyd til å leggje i bakgrunnen. Når dagen kom og elevane var klare, gjekk alt saman til h......Maskinene me hadde til rådigheit arbeidde svært seint, nettverket takla ikkje mange elevar på nett samstundes så alt skar seg nærast før me hadde byrja. Derfor endte det opp med ei improvisert økt der elevane laga ein "Fotostory" i Windows Moviemaker. I etterkant tykkjer eg ikkje tema i økt vår var irrelevant, men den gav ikkje det resultatet me hadde håpa.
Dei erfaringen me gjorde denne dagen er noko me må ta lærdom av - grundig utprøving i forkant
ville kanskje gjort os merksame på problemet.
Oppsummering
Mine tankar rundt digitale verkty støttar i stor grad det som står i LK06. Relevansen i å nytte digitale verty i skulesamanheng er ingenting å sei på. Både samfunnet generelt og arbeidslivet vert stadig meir digitalt, og elevar som ikkje har kjennskap til digitale verkty vil kunne få problem å hengje med. I samfunnet kjem svært mykje av den informasjonen me treng i dagleglivet i digitale fora - ikkje alt like positivt, emn likevel til stades. Internett, TV og mobil er døme på slike fora. I arbeidslivet er òg PCen viktig, særleg md tanke på nyttige program for å arbeide mest mogleg rasjonelt.
Med dette som utgangspunkt meinereg det er både viktig å nyttig med tanke på born og unge. Særleg med tanke på tryggleik for born var dette ei AHA-oppleving for meg. Digitale fora er ikkje berre positive, då det kan hjelpe kriminelle til å få kontakt med sine fratidige offer. Det er vil vera svært viktig å forklare slike farar både elevar, foreldre og føresette.
På same måte ser eg det med oppdaging/utprøving og opplæring av nye program. Likevel har eg erfart at det fins feller å gå i ògså her. Dei problema me hadde i punktpraksis har gjeve med nokre nye synpunkt på bruken av IKT i skulen. For det første meiner eg det må vera ein føresetnad at opplæringa har eit mål. Med mål meinre eg eit synbart og relevant resultat. Digitale verkty må kun sjåast på som eit fornuftg verkty for å "levere" eit produkt. Til dømes er det både fornuftig og relevant få opplæring i Power point for å kunne framføre eit prosjektarbeid, men ikkje like relevant å nytte fri surfing på internett som ein del av undervisning. Som de sikkert har forstått, er poenget mitt elevane ikkje berre skal få opplæring i eit program, men ei slik opplæring må nyttast produktivt seinare til dømes i ei innlevering.
For oss som lærarar vil det vera naudsynt å ha kjennskap til dei program/verkty som vert nytta. Opplæring av lærarar vil derfor vera både viktig og relevant. På same måte som elevar, har lenneske har ulike måtar å lære på. I ei ideèl verd vil slik opplæring vera tilpassa kvar enkelt, men før me kjem så langt meiner eg opplæringa av lærarar bør fokusere på mest mogleg "matnyttige" program.
Ut frå dei førelesingane me har hatt, samt punktpraksis sit eg igjen med både positive og negative tankar. Det mest positive er utan tvil den opplæringam me har fått kring nettvett og åndsverslova. Inne i dette bilete ligg òg dei erfaringane me fekk gjennom punktpraksis - noko som var svært bra. På den andre sida er eg, som sagt tidlegare, noko misnøgd med HSH sine prioriteringar. Eg tykte meiner vektlegginga av underhaldningsprega program var i overkant stor.
I det store og heile er eg likevel svært nøgd med Born og nye medium som tema.
Dette temaet har strekt seg over ein periode på 3 førelesingar samt punktpaksis.
- Nettvett og åndsverkslova
- Vertøyutprøving
- Planlegging og gjennomføring av punktpraksis
Eg har blogga om dei første to tema tidlegare. Eg vil derfor byrje med punktpraksisen i dette innlegget.
Som LK06 klart og tydeleg seier, skal digitale verkty nyttast i alle fag på skulen. Eg var derfor ganske spent på kva både planlegging og gjennomføring av punktpraksis ville vise. I samråd med øvingslærarar på Langeland var me einige om å nytte punktpraksisen til å lage/redigere film. Seinare på våren kunne elevane nytte den lærdommen dei fekk om filmredigering i andre prosjekt/samanhengar. Me ordna derfor med klipp klare for redigering, samt lyd til å leggje i bakgrunnen. Når dagen kom og elevane var klare, gjekk alt saman til h......Maskinene me hadde til rådigheit arbeidde svært seint, nettverket takla ikkje mange elevar på nett samstundes så alt skar seg nærast før me hadde byrja. Derfor endte det opp med ei improvisert økt der elevane laga ein "Fotostory" i Windows Moviemaker. I etterkant tykkjer eg ikkje tema i økt vår var irrelevant, men den gav ikkje det resultatet me hadde håpa.
Dei erfaringen me gjorde denne dagen er noko me må ta lærdom av - grundig utprøving i forkant
ville kanskje gjort os merksame på problemet.
Oppsummering
Mine tankar rundt digitale verkty støttar i stor grad det som står i LK06. Relevansen i å nytte digitale verty i skulesamanheng er ingenting å sei på. Både samfunnet generelt og arbeidslivet vert stadig meir digitalt, og elevar som ikkje har kjennskap til digitale verkty vil kunne få problem å hengje med. I samfunnet kjem svært mykje av den informasjonen me treng i dagleglivet i digitale fora - ikkje alt like positivt, emn likevel til stades. Internett, TV og mobil er døme på slike fora. I arbeidslivet er òg PCen viktig, særleg md tanke på nyttige program for å arbeide mest mogleg rasjonelt.
Med dette som utgangspunkt meinereg det er både viktig å nyttig med tanke på born og unge. Særleg med tanke på tryggleik for born var dette ei AHA-oppleving for meg. Digitale fora er ikkje berre positive, då det kan hjelpe kriminelle til å få kontakt med sine fratidige offer. Det er vil vera svært viktig å forklare slike farar både elevar, foreldre og føresette.
På same måte ser eg det med oppdaging/utprøving og opplæring av nye program. Likevel har eg erfart at det fins feller å gå i ògså her. Dei problema me hadde i punktpraksis har gjeve med nokre nye synpunkt på bruken av IKT i skulen. For det første meiner eg det må vera ein føresetnad at opplæringa har eit mål. Med mål meinre eg eit synbart og relevant resultat. Digitale verkty må kun sjåast på som eit fornuftg verkty for å "levere" eit produkt. Til dømes er det både fornuftig og relevant få opplæring i Power point for å kunne framføre eit prosjektarbeid, men ikkje like relevant å nytte fri surfing på internett som ein del av undervisning. Som de sikkert har forstått, er poenget mitt elevane ikkje berre skal få opplæring i eit program, men ei slik opplæring må nyttast produktivt seinare til dømes i ei innlevering.
For oss som lærarar vil det vera naudsynt å ha kjennskap til dei program/verkty som vert nytta. Opplæring av lærarar vil derfor vera både viktig og relevant. På same måte som elevar, har lenneske har ulike måtar å lære på. I ei ideèl verd vil slik opplæring vera tilpassa kvar enkelt, men før me kjem så langt meiner eg opplæringa av lærarar bør fokusere på mest mogleg "matnyttige" program.
Ut frå dei førelesingane me har hatt, samt punktpraksis sit eg igjen med både positive og negative tankar. Det mest positive er utan tvil den opplæringam me har fått kring nettvett og åndsverslova. Inne i dette bilete ligg òg dei erfaringane me fekk gjennom punktpraksis - noko som var svært bra. På den andre sida er eg, som sagt tidlegare, noko misnøgd med HSH sine prioriteringar. Eg tykte meiner vektlegginga av underhaldningsprega program var i overkant stor.
I det store og heile er eg likevel svært nøgd med Born og nye medium som tema.
lørdag 26. januar 2008
Leikeøkt
Bedre seint enn aldri eller kva.......Uansett kjem i alle fall innlegget frå verktyutprøvinga torsdag 14. januar.
Som de kanskje skjønar ut frå overskrifta, tykte eg dette var ein leiketime/økt. Prøve og feilemetoden stod sentralt då me laga både teikneserie og animasjonsfilm. Grunna ei feiltolking, frå mi side, om info på fronter, hadde eg ikkje med PC. Derfor plasserte eg meg sjølv i lag med dels Tone Helen og dels Franny. PC-oppgåvene me fekk vart derfor gjenn0omført på deira maskin. Likevel må eg jo sei at økta var morosam, sjølv om eg er noko kritisk til bruken av ressursar på ei slik økt. Sidan det var mykje eigenarbeid med prøving og feiling (leiking), kunne store delar vore gjennomført som sjølvstudium. Dugleikar innan digitale forteljingar, animasjon teikneserie osb vil nok vera både spanande og nyttig for elevar, men å bruke ei heil førelesing på dette er ette mi meining feil bruk av ressursar.
Som de kanskje skjønar ut frå overskrifta, tykte eg dette var ein leiketime/økt. Prøve og feilemetoden stod sentralt då me laga både teikneserie og animasjonsfilm. Grunna ei feiltolking, frå mi side, om info på fronter, hadde eg ikkje med PC. Derfor plasserte eg meg sjølv i lag med dels Tone Helen og dels Franny. PC-oppgåvene me fekk vart derfor gjenn0omført på deira maskin. Likevel må eg jo sei at økta var morosam, sjølv om eg er noko kritisk til bruken av ressursar på ei slik økt. Sidan det var mykje eigenarbeid med prøving og feiling (leiking), kunne store delar vore gjennomført som sjølvstudium. Dugleikar innan digitale forteljingar, animasjon teikneserie osb vil nok vera både spanande og nyttig for elevar, men å bruke ei heil førelesing på dette er ette mi meining feil bruk av ressursar.
fredag 11. januar 2008
Nettvett med fusk og fanteri
For å starte med bolken om nettvett, er eg både skremt og ein tanke irritert. Likevel må eg sei at eg ikkje er svært overraska, det er mange "sjuke" folk rundt omkring, med dei raraste interesser. Det er òg det som både skremmer og irriterer meg. Kor lett det er for ein person å uttrykkje om dei mest absurde tema, i ein chat, var ein verkeleg tankevekkar. Det vesle forsøket til Ane viste nettopp dette. I byrjinga tykte eg det var mest god underhaldning å sjå alle dei tragiske sjelene som må ty til ein chatekanal for å kome i kontakt med andre menneske. Me netter kvart oppdaga eg at det kanskje verkeleg er noko i dei medieoppslaga me får servert om barn som er lurt osv.......
Fusk og fanteri, derimot, er eit mykje trivelegare tema. Det betyr ikkje at temaet ikkje er viktig og akkurat her vil eg skryte av HSH. Det er den første høgskulen eg har vore innom, som totalt er fem stk, som arbeider så aktivt for å informere studentane sine om krav til referansar, løyve osb etter Åndsverkslova. Som ein erfaren "fuskar" er det triveleg å sjå kva delar av rullebladet mitt som bør strykast, og kva delar som kan stå slik dei er. Eg håpar, og trur, for framtida at me vil få konstruktive tilbakemeldingar på korleis me tolkar og rettar oss etter desse lover og reglar.
Fusk og fanteri, derimot, er eit mykje trivelegare tema. Det betyr ikkje at temaet ikkje er viktig og akkurat her vil eg skryte av HSH. Det er den første høgskulen eg har vore innom, som totalt er fem stk, som arbeider så aktivt for å informere studentane sine om krav til referansar, løyve osb etter Åndsverkslova. Som ein erfaren "fuskar" er det triveleg å sjå kva delar av rullebladet mitt som bør strykast, og kva delar som kan stå slik dei er. Eg håpar, og trur, for framtida at me vil få konstruktive tilbakemeldingar på korleis me tolkar og rettar oss etter desse lover og reglar.
tirsdag 18. desember 2007
Animasjon og biletbahandling
Det vert eit kort innlegg dette her, men like fullt eit innlegg. Tankane eg sat igjen med etter denne undervisningsøkta var først og fremst irritasjon. Irritasjon over at eg mangla Adobe Photoshop på mi eiga private maskin. Før denne økta var eg heilt ukjent med dette programmet, men oppdaga raskt kor enkelt det eigentleg var og ikkje minst litt av kva muligheiter som fins.
Det gjeld likt både for biletbehandling og animasjon. Med andre ord var dette nær sagt ei aha-oppleving for meg rundt bilete og animasjon.
Med dette vil eg ynskja alle ei riktig god jul!!!
Nyredigert 08.04.2008
Nytteverdien i høve til læraryrket er òg heilt klart til stades. Digitale verkty er ein av dei grunnleggjande dugleikane i fylgje LK06 og sal dermed nyttast. Biletbehandling i til dømes Adobe Photoshop er ein aktivitet og eit program elevar kan få bruk for seinare i livet òg. Nytteverdi for seinare bruk må, etter mi eining, vera eit av kriteria for å nytte/lære eit program.
Biletbehandling er i så måte nyttig både til seinare oppgåver/presentasjonar i skule og arbeidsliv. Samstundes vil elevane kunne nytte det på fritida til å behandle eigne bilete/fotografi.
Kort sagt både relevant og morosamt for elevane med kunnskap om eit slikt verkty.
søndag 2. desember 2007
Oppsummering av praksis
Oppsummeringa skulle eigentleg gå føre seg på Kattanakken, men grunna snø, is og litt vind vart planen endra. No vart det ein liten rusletur i skogen før me enda opp hjå Birgit med kaffi og vaffler. Eg har full forståelse for valet, men er framleis litt snurt for å ha gått glipp av ein flott dag i fjellet:)
Oppsummeringa var, etter mitt syn, ein triveleg og sosial dag. Men dessverre ikkje noko stor dag reint fagleg. Me som var på Langeland har snakka jamt og trutt gjennom heile praksisen, med stort fagleg utbytte. Dei erfaringane me kunne fått frå den andre klassen vart det heller dårleg med. Klassane fordelte seg i stor grad internt, og dermed mista mange sjansen til å utveksla erfaringar.
Det verka òg som me studentar ikkje var topp motiverte for ein slik dag. Praten gjekk laust, men glei fort ut i andre emner enn det som var tenkt.
Nyredigert 08.04.2008
Etter å ha fått dagen og oppsummeringa noko meir på distanse, luftar eg no dei tankane eg sit igjen med.
Framleis sit eg med kjensla om at me som studentar ikkje var skikkeleg motivert for å tenkje fag denne dagen. Sosialt var det ein strålande dag, men ikkje reint fagleg. Dersom eg har gitt uttrykk for noko anna i innlegget over vil eg prøve å oppklare det no. Tanken bak, og innsatsen frå HSH (Birgit) si side er eine og åleine positiv. Med ansvar for eiga læring er det oss som studentar sitt ansvar å nytte sjansane me får.
Kvifor motivasjonen ikkje var tilstades, er vanskeleg å sei. For oss "på" Langeland vart dette mykje repetisjon av dei diskusjonar me hadde vore gjennom allereie, og dermed kanskje litt keisamt. For min del fekk eg heller ikkje det store ut av den kontakten eg hadde med B-klassen. Dei utsagna eg høyrde, omhandla dei same tema som me opplevde i A-klassen. Likevel vart det mangen av B-klassestudentane eg ikkje veksla ord med. For alt eg veit, var det kanskje andre team som kom på banen hjå dei/deira gruppe.
Konklusjonen blir då at det faktiske faglege resultatet ikkje var det heilt store, men moglegheita var absolutt tilstades for å nytte dagen godt.
Oppsummeringa var, etter mitt syn, ein triveleg og sosial dag. Men dessverre ikkje noko stor dag reint fagleg. Me som var på Langeland har snakka jamt og trutt gjennom heile praksisen, med stort fagleg utbytte. Dei erfaringane me kunne fått frå den andre klassen vart det heller dårleg med. Klassane fordelte seg i stor grad internt, og dermed mista mange sjansen til å utveksla erfaringar.
Det verka òg som me studentar ikkje var topp motiverte for ein slik dag. Praten gjekk laust, men glei fort ut i andre emner enn det som var tenkt.
Nyredigert 08.04.2008
Etter å ha fått dagen og oppsummeringa noko meir på distanse, luftar eg no dei tankane eg sit igjen med.
Framleis sit eg med kjensla om at me som studentar ikkje var skikkeleg motivert for å tenkje fag denne dagen. Sosialt var det ein strålande dag, men ikkje reint fagleg. Dersom eg har gitt uttrykk for noko anna i innlegget over vil eg prøve å oppklare det no. Tanken bak, og innsatsen frå HSH (Birgit) si side er eine og åleine positiv. Med ansvar for eiga læring er det oss som studentar sitt ansvar å nytte sjansane me får.
Kvifor motivasjonen ikkje var tilstades, er vanskeleg å sei. For oss "på" Langeland vart dette mykje repetisjon av dei diskusjonar me hadde vore gjennom allereie, og dermed kanskje litt keisamt. For min del fekk eg heller ikkje det store ut av den kontakten eg hadde med B-klassen. Dei utsagna eg høyrde, omhandla dei same tema som me opplevde i A-klassen. Likevel vart det mangen av B-klassestudentane eg ikkje veksla ord med. For alt eg veit, var det kanskje andre team som kom på banen hjå dei/deira gruppe.
Konklusjonen blir då at det faktiske faglege resultatet ikkje var det heilt store, men moglegheita var absolutt tilstades for å nytte dagen godt.
fredag 23. november 2007
Planlegging av undervisning
Eg er fullstendig klar over at dette innlegget kjem noko seint, i forhold til undervisningsøkta. Tykkjer derfor eg må informere om at det er eit heilt bevisst val frå mi side. Førelesinga var knytt opp mot den komande praksisen, derfor valde eg å bruke praksisperioden som ein del av refleksjonsgrunnlaget for blogginga.
10 tèsar for god undervisning var det "sliden" eg merka meg best. Desse tèsane, eller setningane, har eg nytta både titt og ofte som ein del av mi eiga førebuing til undervisningsøkter. Resultatet har blitt ei ubevisst pugging av setningane, noko som har vore til god hjelp. I tillegg har har tèsane vorte brukt som eit verktøy i evalueringa av så vel mitt eige, som andre sitt undervisningsopplegg.
Enkelte av setningane har merka seg ut som særs viktige, kanskje spesielt no i byrjinga av lærarutdanninga. Setning nr 1, 2 og 8 er dei eg har reflektert mest over, men eg svært spent på korleis denne oppfatninga vil utvikle seg framover.
Det beste med Carl von Ossietzky sine tèser er, etter mitt syn, den praktiske verdien dei har som verktøy for ein lærar. Dei kan nyttast både i forkant og etterkant av undervisning, med andre ord planlegging og evaluering. "Det enkle er ofte det beste", er ein setning eg likar. Sjølv om tèsene er eit resultat av grundig forskning, er dei enkle å "bryte" ned og nytte seg av.
Ein slik filosofi stiller eg meg bak, 110%. Jo enklare og tydelegare me som lærarar kan presentere stoffet for elevar, jo større er sjansen for at dei forstår. Med dette som utgangspunkt tykkjer eg, som sagt, dei 10 tèsene er ein strålande verktøy.
Nyredigert 08.04.2008
I høve til første innlegg vil eg i tillegg til tèse 1,2 og 8 leggje til nr 4. Tèse 1, 2 og 4 dreier seg om det same. Struktur, effektivitet og variassjon mellom arbeidsmåtar kan alle dekkjast av ordet organisering. Som eg har skrive i praksisoppsummeringa vert eg meir og meir bevisst på kva organisering har å sei for undervisninga. Tèse nr 8 handlar om å gjere seg forstått. Verdien av eit språk som gjev meining for elevane, vert og meir og meir sentral. Enkel, tydeleg og engasjerande kommunikasjon vil spare ein for masse gjentakingar og støy.
Den didaktiske relasjonsmodellen har me òg nytta mykje gjennom året. I tråd med LK06 meiner eg at måloppnåing er det viktegaste for for elevane. Dermed tykkjer eg at målet bør ha 1.prioritet i relasjonsmodellen - dei andre relasjonane er òg viktige, men underordna målet.
Som eit vert for læraren under planlegging er ein slik modell svært nyttig. Den peikar på kva faktorar ein må ta hensyn til, samstundes som deg ikkje dempar moglegheita til å tenkje kreativt for læraren.
Dei momenta "hugseordet" MAKVISE tek opp, er etter mi meining ei hugseliste for ein lærar. Motivere, Aktivisere, Konkretisere, Variere, Individualisere, Samarbeide og Evaluere er eit liste over kva oppgåver og plikter ein lærar må førehalde seg til. Ingen av dei er nokon mal for ein arbeidsdag, men alle er med på å bevisstgjere kva hensyn ein må ta. For læraren sin del, er det viktig å vite kva dei ulike orda "i tillegg til å kjenne verkty for å imøtekome dei krav som er stilt frå lover, skule, foreldre osb.
10 tèsar for god undervisning var det "sliden" eg merka meg best. Desse tèsane, eller setningane, har eg nytta både titt og ofte som ein del av mi eiga førebuing til undervisningsøkter. Resultatet har blitt ei ubevisst pugging av setningane, noko som har vore til god hjelp. I tillegg har har tèsane vorte brukt som eit verktøy i evalueringa av så vel mitt eige, som andre sitt undervisningsopplegg.
Enkelte av setningane har merka seg ut som særs viktige, kanskje spesielt no i byrjinga av lærarutdanninga. Setning nr 1, 2 og 8 er dei eg har reflektert mest over, men eg svært spent på korleis denne oppfatninga vil utvikle seg framover.
Det beste med Carl von Ossietzky sine tèser er, etter mitt syn, den praktiske verdien dei har som verktøy for ein lærar. Dei kan nyttast både i forkant og etterkant av undervisning, med andre ord planlegging og evaluering. "Det enkle er ofte det beste", er ein setning eg likar. Sjølv om tèsene er eit resultat av grundig forskning, er dei enkle å "bryte" ned og nytte seg av.
Ein slik filosofi stiller eg meg bak, 110%. Jo enklare og tydelegare me som lærarar kan presentere stoffet for elevar, jo større er sjansen for at dei forstår. Med dette som utgangspunkt tykkjer eg, som sagt, dei 10 tèsene er ein strålande verktøy.
Nyredigert 08.04.2008
I høve til første innlegg vil eg i tillegg til tèse 1,2 og 8 leggje til nr 4. Tèse 1, 2 og 4 dreier seg om det same. Struktur, effektivitet og variassjon mellom arbeidsmåtar kan alle dekkjast av ordet organisering. Som eg har skrive i praksisoppsummeringa vert eg meir og meir bevisst på kva organisering har å sei for undervisninga. Tèse nr 8 handlar om å gjere seg forstått. Verdien av eit språk som gjev meining for elevane, vert og meir og meir sentral. Enkel, tydeleg og engasjerande kommunikasjon vil spare ein for masse gjentakingar og støy.
Den didaktiske relasjonsmodellen har me òg nytta mykje gjennom året. I tråd med LK06 meiner eg at måloppnåing er det viktegaste for for elevane. Dermed tykkjer eg at målet bør ha 1.prioritet i relasjonsmodellen - dei andre relasjonane er òg viktige, men underordna målet.
Som eit vert for læraren under planlegging er ein slik modell svært nyttig. Den peikar på kva faktorar ein må ta hensyn til, samstundes som deg ikkje dempar moglegheita til å tenkje kreativt for læraren.
Dei momenta "hugseordet" MAKVISE tek opp, er etter mi meining ei hugseliste for ein lærar. Motivere, Aktivisere, Konkretisere, Variere, Individualisere, Samarbeide og Evaluere er eit liste over kva oppgåver og plikter ein lærar må førehalde seg til. Ingen av dei er nokon mal for ein arbeidsdag, men alle er med på å bevisstgjere kva hensyn ein må ta. For læraren sin del, er det viktig å vite kva dei ulike orda "i tillegg til å kjenne verkty for å imøtekome dei krav som er stilt frå lover, skule, foreldre osb.
Abonner på:
Innlegg (Atom)
